Tags

, , , , , ,

Sociale netwerken en ik gaan niet samen. Natuurlijk was het al vervelend om ontzettend ongemakkelijke msn-gesprekken te hebben met mensen die ik eigenlijk amper kende, dus toen dat ook nog eens openlijk op het internet gedumpt kon worden, was het voor mij einde oefening.
Ik heb daarom een tijdje al het digitale gedoe geboycot. Als iemand vroeg of ik Hyves had (als iemand dat überhaupt al vroeg), zei ik dat ik het stom vond en dat ik toch weinig vrienden zou hebben. Uiteindelijk nam ik Hyves, vond ik het stom en had ik minder vrienden dan die ene persoon die nog minder cool was dan ik (ja, die was er. Denk ik). Het enige leuke aan het hebben van een netwerk was dat ik kon kijken wat voor gesprekken mensen om me heen hadden en dat ik altijd probeerde geheime boodschappen tussen de ‘krabbels’ te ontdekken.
Toen kwam er Facebook. Facebook was cool, veel cooler dan Hyves en nog veel cooler dan de mensen die op Hyves zaten. Dus ging iedereen over naar een ander sociaal netwerk wat in essentie dezelfde was als de vorige, maar dan nieuwer en daardoor des te meer bijzonder. Ik vond het niet stom en ik had vrienden (er zou een relatie tussen die twee kunnen zijn), dus ik plaatste af en toe een ‘status’, zoals dat heet. Ik wachtte op de ‘likes’, ik verlangde naar de ‘likes’, als niemand mijn status ‘like’-te, voelde ik me als iemand die op een feestje een grapje maakt waar niemand om moet lachen.
Ik had geen zin om me daar druk om te maken, dus vond ik Facebook weer stom. Uiteindelijk zit ik alsnog tijden te scrollen om te kijken naar wat andere mensen doen en of ik toch nog een geheime boodschap kan vinden tussen een cryptische “was gezellig!”. En misschien vind ik nog wat leuk.