“Meisje” versus “Mevrouw”

Ooit, toen ik nog jong was en onbezorgd van de glijbaan ging, was het niet belangrijk hoe alle andere kinderen in de speeltuin heetten. Het speelplezier werd er niet minder van en als ik een van de andere kinderen aan wilde spreken, dan zei ik simpelweg: “Meisje!” of natuurlijk “Jongetje!”. Behalve dat elk meisje of jongetje opkeek wanneer een van deze twee woorden gesproken werden, was er geen enkel probleem. Niemand voelde zich beledigd en we gingen allemaal nog onbezorgd van de glijbaan.

Toen groeiden we op.

Eerst was het schattig toen mensen me “mevrouw” gingen noemen. Het waren voornamelijk kleine kinderen die, zo houd ik mezelf nog steeds voor, gewoon heel erg opkeken tegen het ‘grote meisje’. Ik was hun held, vertelde ik mezelf. Toen volwassenen en zelfs leeftijdsgenoten het echter begonnen te zeggen, merkte ik ineens dat ik er agressief van werd. Bij een “mevrouw” stel ik mezelf een veertigjarige vrouw voor in een donkerrood mantelpakje en een kat. Hoewel dat voor mij niet eens zo’n slecht vooruitzicht is, ben ik er nog niet aan toe om mijn jeugdige leven op te geven.
Ik zie er misschien uit alsof ik volwassen en zelfstandig ben, maar in mijn hoofd ben ik nog steeds het twaalfjarige meisje dat op het schoolplein staat te wachten op haar vriendinnen. Toch accepteer ik de “mevrouw” en alle keren dat mensen “u” tegen me zeggen en knik ik vriendelijk. Het is pas echt erg als je zegt: “Zeg maar ‘je’ hoor, anders voel ik me zo oud!”

Advertenties

17 gedachtes over ““Meisje” versus “Mevrouw”

  1. Ja, héél herkenbaar, ook voor deze jongen/man. Ik denk dat het bij Houellebecq ook een keer zo mis moet zijn gegaan. De eerste keer dat een kassameisje ‘goedemiddag’ zei in plaats van ‘hallo’ heeft, getuige zijn werk, een diepe en verwoestende indruk op de beste man gemaakt :p.

  2. Haha, ik koppel die laatste zin ook altijd aan oud.. haha.
    Wat leuk dat je het vraag! Ja, het straatfeest was heel leuk! Wel jammer dat het zo warm was en je ook nog eens kindjes moest optillen rondzwaaien op het springkussen. Het nog steeds spierpijn, hihi. En ook jammer dat het op het laatste ging onweren.. maar voor de rest was het erg leuk!

  3. Ik vind het wel leuk als kinderen ‘mevrouw’ tegen me zeggen. Vind het wel netjes. Ik heb er eerder een hekel aan als mensen me ‘jongedame’ noemen, met name in een winkel…. Hallo! Ik ben 24!!! Dan nog liever vrouw of mevrouw! hihihih

  4. Leuk geschreven! (zoals altijd)
    Ik vind het altijd zo grappig dat hoogleraren tijdens college vaak “u” zeggen tegen de studenten. (terwijl zij ook goed weten dat het gros daar met een enorme kater zit)

    Jongedame vind ik altijd nog wel leuk klinken 😀

  5. Haha, heel erg herkenbaar, hoewel ik het ook wel eens andersom heb. Op mijn werk aan de telefoon bijvoorbeeld, zeg ik altijd heel netjes u en meneer/mevrouw, waarop de ander vervolgens heel joviaal me bij mijn voornaam noemt en constant je zegt. Eerlijk gezegd heb ik dan weer de indruk dat ze me niet respecteren :p.

    Buiten mijn werk om vind ik het juist vervelend, omdat u zo afstandelijk klinkt. Maar ach, mensen bedoelen het meestal gewoon netjes ;).

  6. Op werk benoemde ik een keer een vrouw die ik voor het eerst mailde met u. Zij mailde met je terug. Maar ik bleef met u terug mailen (ook omdat ik wist dat ze ouder was). Ze werd wel kwaad en vroeg bot of ik haar gewoon bij haar voornaam wilde benoemen en geen u wilde zeggen.

    Nu ik dat doe is ze verder wel heel aardig hoor. Maar ik wilde alleen netjes zijn en zij deed juist alsof ik asociaal bezig was.

      • Ik merk de laatste paar maanden steeds vaker dat oudere vrouwen (ong 40 jaar) het juist een belediging als zij door jonge mensen (rond de 20 jaar) met u worden aangesproken. En dit vinden ze zo erg omdat ze ook één van de girls willen zijn!
        Ze willen vriendinnen met je woorden, praten over girlstuff en whatever. Ze praten ook ontzettend los met je, terwijl ik zo netjes mogelijk probeer te zijn. Ik snap er niks van.
        Misschien zie ik spoken maar ik heb echt het gevoel dat sommige vrouwen van 40 een midlifecrisis hebben 😛

  7. Gelukkig heb ik daar nog geen last van. 😉 Ik voel me al wel heel volwassen omdat ik brugger-af ben, wat dan weer ontzettend kinderachtig is maar ach, kan mij het wat schelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s