Kort verhaal: de droom

Sommige mensen zeggen dat dromen niets betekenen. Dat ze slechts aan de fantasie ontsproten waanvoorstellingen zijn die zich tijdens de slaap aan de mens presenteren. Toch weet een ieder die midden in de nacht wakker is geschrokken uit een nachtmerrie dat er op sommige momenten maar een vage grens is tussen fantasie en de realiteit. Dat ondervond Maria op een nacht ook. Ze had gedroomd dat er brand in haar huis was, maar dat ze niet kon vluchten, omdat haar voeten vast zaten aan de grond alsof ze waren vastgelijmd. De verstikkende rook had Maria omcirkeld en toen het vuur steeds heter en pijnlijker haar huid aanviel, was ze wakker geworden. Haar gezicht, haar handen, zelfs haar rug en benen waren zo nat van het zweet dat de dekens aan haar lichaam plakten. Ze ademde onregelmatig en snel terwijl ze haar kamer rondkeek op zoek naar de dodelijke vlammen. Er was niets. Het was donker. Maria probeerde haar adem weer onder controle te krijgen maar haar gevoelens van angst en paniek waren met haar meegereisd vanuit haar droom. Ze deed haar licht aan en zette haar beide voeten op de grond. Dat liet haar altijd beter voelen, alsof de harde ondergrond haar niet kon bedriegen zoals haar verbeelding dat in deze nacht wel deed.
Het nachtlampje verlichtte een kleine, maar volle kamer die overduidelijk al een tijdje niet was schoongemaakt. Door de bewegingen van Maria waren er hier en daar kleine wolkjes stof opgewaaid, die zachtjes en ongestoord neerdwarrelden op hun nieuwe verblijfsplek. Op de grond lagen kruimels en leek het alsof er wijnvlekken in het tapijt waren getrokken. Maria leek het niet te merken of negeerde de rommel volkomen, want ze liep er met haar blote voeten door om een raam open te doen en een flesje water te pakken. De frisse lucht kwam meteen naar binnen en nam de geluiden van de nacht mee. Het ruisen van de wind, stemmen van slapelozen en de achtergrondgeluiden van rijdende autoโ€™s vormden in deze zwoele nacht een stedelijke harmonie die Maria weer bij zinnen bracht. Ze nam een slok water en, alsof het een magisch drankje was, het liet haar meteen beter voelen. De angsten die haar najaagden uit haar nachtmerrie waren plots verdwenen en werden in een klap belachelijke hersenspinsels. Maria nam nog een slok water, al was dat meer om iets te doen te hebben dan om de dorst. Iets aan de nacht kon haar altijd geruststellen en tegelijkertijd angst aanjagen. Het was het duister dat haar de vrijheid om te ademen gaf, maar ook de vrijheid om te fantaseren en te speculeren. Het mysterieuze kan vrij en zichtbaar reizen wanneer de zon afwezig is. Het gaf Maria rillingen, wat betekende dat de brand uit haar droom definitief was gedoofd.
Maria ging terug onder haar klamme dekens. Even liet ze haar ogen open en keek ze naar het plafond. Vervolgens deed ze haar ogen dicht en liet ze de geluiden van buiten dienen als haar slaaplied.

Advertenties

13 gedachtes over “Kort verhaal: de droom

  1. Als ik eng heb lopen dromen kan ik de hele avond wakker liggen. Op het moment dat het licht wordt begrijp ik niet meer wat er nou zo eng aan was. Terwijl ik in het donker toch echt heel bang was.

  2. Heel spookachtig! Op de een of andere manier dacht ik dat Maria gestorven was in een brand en nu als geest verderleeft, omdat ze niet doorheeft dat ze dood is.

    Maar misschien heb ik gewoon te veel horrorfilms gekeken.

    De sfeer komt in ieder geval echt goed over!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s