Potentiële vrienden

Het is een ongeschreven regel dat je als blogger en als inwoner van een westers land behoort te klagen over het openbaar vervoer. Dat is geen hele opgave. Het is enorm makkelijk om het te hebben over vertragingen, volle bussen en mensen die hun tas op de stoel naast hen laten liggen, ook al is er geen plek meer om te zitten, om dan nog te zwijgen over harde muziek, onbeleefde chauffeurs en conducteurs en het gedoe met de ov-chipkaart.
Maar het openbaar vervoer heeft ook iets romantisch. Je komt in een afgesloten ruimte terecht met mensen die je nog nooit hebt gezien en die je,wanneer je uitstapt bij de volgende halte of het volgende station, waarschijnlijk ook nooit meer zult zien. Elke reis met het ov is een (zeer ongemakkelijke en frustrerende) kleine ontmoeting met potentiële vrienden.
Daarnaast hou ik van de uitzichten. Ook al reis ik vaste routes en weet ik al wat er gaat komen, toch kan ik elke keer iets nieuws ontdekken in gebouwen, weilanden of de mensen die ik op straat zie lopen. Ik zwaai wel eens naar kleine kinderen. Of ik staar ongegeneerd naar mensen in auto’s om te kijken hoe snel ze zich ongemakkelijk gaan voelen.
Nu ik het heb over mensen die zich ongemakkelijk voelen, hier is een leuk experiment. Ga in de trein in de stiltecoupé zitten, het liefst in de buurt van iemand die eruit ziet alsof hij of zij daar ook echt gekomen is voor de stilte. Iemand die een boek leest dus, of aan het werk is op een laptop. Hou diegene in de gaten wanneer iemand gaat bellen. Het is fantastisch. Die frustratie, teleurstelling met een sausje van moordneigingen. Dat zijn de momenten waarop ik werkelijk kan zeggen: ik houd van het openbaar vervoer.

Advertenties

25 gedachtes over “Potentiële vrienden

  1. Ik vind het openbaar vervoer ook leuk 🙂
    Ik reis er alleen super weinig mee aangezien vooral waar ik heen ga makkelijker te doen is met de fiets of we gaan samen met de auto ergens heen.

  2. ik reis nooit met het openbaar vervoer omdat ik fulltime werk en dus met de auto ga. Ik zou het graag wat vaker willen doen, alleen al om de mensen te bekijken in de bus of trein…. heerlijk!!!

  3. Ik vind treinen (als het ov meezit dan) altijd heerlijk. Inderdaad lekker naar buiten kijken en je rust pakken of gewoon gezellig kletsen met de mensen om je heen. Ik slaap ook altijd heerlijk in de trein (al is dat vast niet erg charmant).

  4. Haha, ik heb aan het OV ook echt vrienden over gehouden. Want als in de winter je bus een uur te laat komt dan ga je kletsen met mensen, en als die er naar 2 weken weer staan klets je weer etc.

    Maar mijn grote irritatie punt is de muziek wel, ik vraag mij altijd af hoe mensen zo naar muziek kunnen luisteren

  5. Leuk om eens iets positiefs te lezen over het OV! Hoewel bellende mensen soms inderdaad heel irritant zijn als je een boek probeert te lezen, vind ik het stiekem vaak heel leuk om hun gesprekken af te luisteren.

  6. Ik vind het heerlijk om gesprekken af te luisteren. Vooral van die stereotypes zoals twee tutjes die zitten te zeiken over een gebroken nagel. Heerlijk. En niemand heeft het door 😉

  7. Hm, dan ben ik wellicht diegene die me zit te ergeren aan de doorbrekers van de stilte, die ene keer per jaar dat ik met de trein ga 🙂
    De volgende keer doe ik het eens op jouw manier!

  8. Ik vind dat juist heel zielig voor die mensen… ergernis is echt ontzettend naar, je opvreten ook en daarnaast hebben ze een punt als ze iets zeggen als ‘ik zit toch niet voor niets in een stiltecoupé’. Ik vind dat bellen ook echt tot een (nood)minimum beperkt moet zijn in de zo’n coupé. Maar goed, zoals je zegt, het is niet moeilijk iets negatiefs te zeggen over het OV. Eigenlijk ben ik er zelf best tevreden mee, omdat ik me nu iets relaxter opstel dan toen ik begon met dagelijks/wekelijks treinen 🙂

  9. Hihi, hier iemand die inderdaad gefrustreerd in de stiltecoupé kan zitten. Vaak denk ik er over om er iets van te zeggen, maar aan de andere kant heb ik ook wel eens die stilte verbroken. En ik heb geen zin in een grote bek terug ;p Dus ik ben van het boos kijken en zuchten, in de hoop dat mensen de hint snappen (uhm, dat is dus nooit, haha). En ik reis ook al jaren hetzelfde traject en blijf nieuwe dingen zien. Ik kijk wel, maar let niet altijd goed op 😉 En het is inderdaad wel grappig dat je dan ook mensen gaat herkennen en zonder elkaar te spreken of kennen toch een soort band vormt.

  10. Hmm, ik heb de mensen in de trein nooit echt als potentiële vrienden gezien. Maar ik zit ook meestal met mensen die minstens dertig jaar ouder zijn in de trein of van die jongens met hun broek op de grond.

  11. Openbaar vervoer heeft zeker zo zijn positieve mogelijkheden 😉 Het belangrijkste is dat ik zonder problemen van A naar B kom. NS heeft daar wel eens moeite mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s