Kattig

We hebben een kat gehad. Gehad, want hij was eigenlijk niet van ons. Het was een leenkat, niet alleen om er een paar weken op te passen, maar ook omdat we stiekem hoopten dat het baasje de kleine rakker niet meer hoefde. Gelukkig wilde hij de kat uiteindelijk wel terug, want naarmate de weken voortduurden, werd het beestje steeds meer een klein, pluizig monster.
Het was niet alleen de gewoonte om mijn benen aan te vallen (voornamelijk terwijl ik nog half slaperig mijn ontbijt aan het klaarmaken was) met zijn nagels netjes in de aanslag, het was ook die ene keer dat hij om drie uur ’s nachts de voorraadkast had overvallen en gek genoeg alleen mijn eten had geslacht en verorberd. Een huisgenoot zei zelfs verbaasd over dat eerste: “dat doet hij bij mij nooit!” Het begon er dus een beetje op te lijken dat de kat, genaamd Hans (hoeveel meer duivels wil je het hebben!), het vooral op mij gemunt had.
Dat was ook zo. Tenminste, dat heb ik mezelf wijsgemaakt nadat hij mijn kamer onder handen had genomen. Ik was namelijk net daar naartoe verhuisd en had mooie meubels, spierwitte lakens en prachtige gordijnen. Eerst wilde Hans alleen maar slapen in mijn kamer. Dit kon ik waarderen. Hij werd beloond met een paar aaitjes over zijn kopje. Toen begon hij mijn gordijnen te verpesten. Gelukkig is de schade beperkt gebleven, maar het was genoeg voor een paar scheldwoorden zijn kant op. Zijn grote slotstuk was echter nog veel erger. Nadat ik van vakantie terug kwam, lagen plotseling al mijn kussens in een andere volgorde (laten we even vergeten dat ik de controlfreak ben die al haar kussens op een bepaalde volgorde legt). Wat was er gebeurd? Hans vond het nodig om zijn behoefte te doen en niet alleen dat: het moest gesprayd worden. Sindsdien kreeg hij elke dag een gemene blik toegeworpen, totdat hij wegging en ik mijn rust weer kon terugvinden.

Advertenties

21 gedachtes over “Kattig

  1. Dat heb ik dus ook eens gehad! De kat vond mij zo lief (ik was ook de enige die fatsoenlijk aandacht aan hem besteedde) dat hij het nodig vond om mijn bed territorium te verklaren door er op te plassen… Wat ik uiteraard pas door had toen ik heel moe was en net wilde gaan slapen, heel fijn en iew!! Ik ben echt wel een kattenmens, maar heb daarna toch iets onaardiger tegen dat beestje gedaan… Die vervolgens mijn kamer niet meer binnen durfde, haha ;p

  2. Tja, ik zal het maar toegeven ik hou niet van katten en mijn vriend is er allergisch voor dus dat komt mooi uit.
    Mijn buurvrouw zet elke ochtend een schoteltje melk of water neer voor de katten uit de buurt (zelf heeft ze een hondje). Gevolg is dat de katten mijn tuin als toilet gebruiken en als er niks lekker klaar staat mauwen ze onafgebroken. Gezellig.

  3. Ik vind katten wel schattig (oké deze niet 😉 ) maar ik ben er allergisch voor. Dus geen katten voor mij! Ik ben overigens wel meer een honden-persoon 🙂

  4. Ahhhh balen zeg! (kijk en daarom ben ik niet dol op katten hahaha) Ik vind het super leuke diertjes, maar ik ben toch echt meer een honden fan. Jammer van je spullen zeg! daar wordt je inderdaad niet vrolijk van!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s