In beeld: begrijpend leven

Soms, als ik een foto maak en het er zo mooi mogelijk uit wil laten zien, probeer ik in mijn achterhoofd te houden dat dat het leven niet is. Of tenminste, niet het mijne. Mijn leven is niet gepolijst en mooi belicht, het is een serie vage, onsamenhangende beelden waar ik doorheen loop en waar ik maar iets van moet maken. Soms staan er bepaalde mensen of zaken in beeld die ik er niet bij wil hebben, maar dat is nu eenmaal het plaatje.
Ik ben geen fotograaf (en als ik er een was, zou ik geen goede zijn). Ik maak plaatjes omdat ik wil zien hoe iets was. Hoe ik iets zag. De foto hierboven beeldt dat precies af. Dat ene moment. De warmte op mijn huid. Mijn vader die voor een deel op de foto staat. Dat is mijn leven. Vaag, vreemd en onbegrijpelijk, maar wat is het uitzicht toch mooi.

Advertenties

20 gedachtes over “In beeld: begrijpend leven

  1. Het beeld in kwestie mag dan al onaf, niet gepolijst, onvolledig en wat weet ik al niet meer zijn, het kunnen mooie, uit het leven gegrepen – letterlijk – beelden zijn… Ook (en misschien vooral) door de woordelijke duiding…

  2. Mooie foto, helemaal niet vaag hoor!
    Ik had zo eerlijk gezegd nog nooit naar fotograferen gekeken. Ik kijk er meer naar vanuit een kunstzinnig oogpunt. Vroeger was het doel van de kunst namelijk om iets zo mooi mogelijk na te schilderen. Toen kwam het fototoestel… Nu hebben mensen meestal niet meer het doel om iets weer te geven zoals het is, maar mooier, aparter of kleurrijker. De opkomst van fotografie heeft zo voor heel veel opschudding gezorgd in het de kunstwereld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s