Een maand lang op elke dinsdag

Na jaren van beslagen brillenglazen, vrijwel niets kunnen zien tijdens het zwemmen en zelfs een krasje op mijn hoornvlies besloot ik op mijn dertiende om lenzen te nemen. Maar dat is slechts het einde van het verhaal. Zo begon het.
Ik was negen jaar oud toen ik te horen kreeg dat ik niet zo goed kon zien van veraf. Dat was geen verassing, aangezien ik aantekeningen van het bord overschreef van mijn klasgenoten en ongeveer twintig centimeter van de televisie af zat. Hoewel ik dus al wist dat ik een bril of lenzen nodig zou hebben, was de vraag welke van de twee ik moest kiezen. Mijn eerste keuze was om de lenzen te proberen.
En zo zat ik een maand lang op elke dinsdag bij de opticien met een klein flapje plastic op mijn wijsvinger en in een spiegeltje te kijken naar mijn eigen ogen. Elke keer wanneer de lens ook maar in de buurt kwam van een van mijn ogen, schrok ik en durfde ik niet meer.
Uiteindelijk besloot ik maar om het op te geven en ik zwoer om nooit meer lenzen te nemen. Jullie weten nu dat ik een aantal jaar later toch lenzen nam en ik ben nog steeds heel blij met die beslissing. Destijds was ik heel trots dat ik uiteindelijk toch lenzen in durfde te doen. Ik wil echter toch aandacht geven aan de opticien die elke dinsdag rustig heeft zitten wachten tot ik eindelijk durfde. Hulde, geduldige opticien! Ik hoop dat ik je geen trauma heb bezorgd.

Advertenties

18 gedachtes over “Een maand lang op elke dinsdag

  1. Het lijkt mij ook heel eng om aan je ogen te zitten! Mijn zusje heeft ook lenzen en die zit dan af en toe heel nonchalant met haar vinger in haar oog om de lens weer even goed te doen. Brrrr, ik krijg er kriebels van!

  2. In een grijs verleden ben ik zelf aan de lens gegaan. Het inzetten deed (en doe) ik zonder spiegel. Ik zie te slecht om er een spiegel bij te gebruiken.
    4 jaar geleden wilde zoonlief aan de lenzen. Na een kleine maand regelmatig oefenen met inzetten eindelijk zijn eerste set lenzen mee naar huis. De eerste dag thuis lukte het inzetten niet, en ging hij met zijn bril op naar school. De tweede dag idem dito. Na een week oeverloos en vruchteloos proberen de lenzen in te krijgen zijn we terug gegaan naar de winkel en hebben we een mooie bril voor hem gekocht.

  3. Bijzonder he.. Ik zou knetterbek worden van die mensen die dit niet durven (zoals ik zelf) en zou die vinger in het oog geduwd hebben hihi… Daarom zou ik het als opticien niet zo goed doen en iedereen ooglaseren aanraden haha

  4. Ik heb laatst iets meegekregen over lenzen die je ยดs nachts in hebt, en ยดs ochtends er uit haalt. Blijkt dat je de hele dag kunt zien (zonder lenzen dus).

  5. Ik heb het ook geprobeerd, maar het ging echt niet. Nog steeds niet trouwens. Nu ik een bril met meekleurende glazen heb zou ik ook echt niet meer zonder willen. Ik heb een brillenhoofd en het staat me nog goed ook. Het enige dat ik nog zou willen is een zonnebril voor tijdens het rijden. De meekleurende glazen werken achter glas niet en na een lange rit ben ik kapot omdat ik steeds moet knijpen met mijn ogen.
    Ik vind het super knap van je dat je het alsnog gelukt is! dus niet alleen hulde aan de opticien, maar ook zeker hulde aan jou!

  6. Aah, ik zie het al helemaal voor me, arm meisje! Gelukkig is het uiteindelijk toch nog gelukt. Gek genoeg was ik ook acht of negen toen we erachter kwamen dat ik slechte ogen had maar lenzen zijn nooit ter sprake geweest. Ik kreeg gewoon een bril, klaar. Een hele lelijke ook ๐Ÿ˜› Maar nu heb ik een mooie. En ik heb net als ikkeonline een brillenhoofd, dus ik ben tevreden ๐Ÿ™‚

  7. Het is toch bijziend? (je tags)
    Ik kan van veraf ook niet goed zien, en heb eerst lang met een bril rondgelopen totdat mijn ouders me ‘verantwoordelijk genoeg’ vonden voor lenzen. Geweldigste dingen ooit, die lenzen. Helaas moet ik nou weer mijn bril dragen, omdat het jaarlijkse hooikoortsfeestje weer bezig is!

  8. Ik heb mijn leven lang een bril gehad, nooit aan lenzen gedacht. En nu ik weet wat een gedoe een prothese-oog is, hoeft het voor mij sowieso niet echt. En besides… door een bril lijk je slimmer, ofzo ^^

  9. Ik had ook al heel vroeg lenzen, na een paar dagen oefenen kon ik het wel. Alleen als ik dan bij vriendinnen ging logeren gingen ze echt helemaal zitten kijken hoe ik dat deed, met “oooh” en “aaah”. Dan dacht ik altijd, rot op, als je het zo fascinerend vindt neem je zelf maar lekker een handicap.

  10. O ja, dat heb ik ook gehad, z’n oefenperiode :p Nu zet ik zonder problemen m’n vinger tegen m’n oog, haha. (Oh enne… verassing? Ik hou helemaal niet van mensen op spelfouten wijzen, maar toevallig is dit nou net dat ene woord dat ik onbewust altijd en bij iedereen moet checken, sorry ;p)

  11. Brr. Niets voor mij. Nou doen mijn ogen het gelukkig nog goed, maar ik vind het idee van lenzen altijd zo naar dat ik al jeuk aan mijn ogen krijg. En ik weet niet eens hoe het voelt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s