Dit doe ik nooit meer

Ik fiets door een straat die ik nog nooit in mijn leven heb gezien en ik heb het gevoel alsof ik per ongeluk in Duitsland terecht ben gekomen. Ik wil niet eens weten hoe laat het is, want ik ben bang om te laat te komen op mijn afspraak. Op dat moment denk ik altijd hetzelfde. Elke keer weer denk ik: dit doe ik niet meer. Wat doe ik niet meer, vraag je nu in je hoofd aan mij? Ik zal het uitleggen.
Wanneer ik ergens moet zijn waar ik nog nooit ben geweest of waarvan ik niet zeker weet hoe ik er moet komen, neem ik me voor om al heel lang van tevoren mijn route uit te stippelen, herkenningspunten op de kaart te vinden en eventueel al een keer langs de plek fietsen.
In werkelijkheid zoek ik in de vijf minuten voor ik weg ga het adres op, kijk ik naar de route op  Google Maps en denk ik dat ik dat allemaal wel kan onthouden. Dit heeft vrijwel altijd als resultaat – op een paar wonderbaarlijke momenten na – dat ik aan de andere kant van de stad zit en dat de mensen die ik de weg vraag, zeggen: “Dan zit je helemaal verkeerd!” Waarna ik moet zeggen: “Dat weet ik”.
Elke keer zeg ik tegen mezelf dat ik het voortaan beter zal aanpakken. Elke keer luister ik niet naar mezelf. En zo gebeurt het dat ik geen idee heb waar ik zit en twintig mensen moet vragen waar ik heen moet. Een positief puntje: al die twintig mensen zijn weer potentiële vrienden. Daar wil ik heus wel een paar keer voor verdwalen.

Advertenties

21 gedachtes over “Dit doe ik nooit meer

  1. Ik raak bijna nooit de weg kwijt, althans als ik niet alleen fiets. Een vriendin zoekt alles namelijk altijd precies op, zo hoef ik er alleen maar mee te fietsen 😉

  2. Ik ben te goed in de weg vinden, dus nu heb ik heeeeeeeeel weinig vrienden 😦 ik ga denk ik maar een keer expres verdwalen, kijken hoeveel vrienden ik eraan over houd!

  3. Ik verdwaal vaak
    zonder weg te gaan
    In gedachten
    loop ik
    al mijn gangen na
    Of weet ik niet
    terug te keren
    naar de trap
    die naar de
    schijnbaar lege
    bovenamer leidde

  4. Weet je wat leuk is als een beroerd richtingsgevoel hebt? Alleen naar een open dag van een universiteit in Utrecht of Leiden gaan. Dat is echt heel leuk. Je leert de hele stad en een heleboel behulpzame inwoners kennen. En komt te laat bij alle voorlichtingen en dan kijkt iedereen je raar aan en voel je je heel stom omdat je de boel komt verstoren en dat allemaal omdat je elke keer van hot naar her moet. Maar ik kon er niets aan doen. Ik ga niet voor niets iets studeren waar je niet zoveel ruimtelijk inzicht voor nodig heb. ^^

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s