De vraag

Onlangs vroeg Laura me wat ik vond van ‘de vraag’ en omdat veel mensen er een mening over lijken te hebben, leek het me wel leuk om het erover te hebben.
Wat er met ‘de vraag’ bedoeld wordt, is die ene vraag die iemand neerzet aan het einde van een blog. Stel dat het bijvoorbeeld gaat over goede restaurants en er staat op het laatst: “Wat is jouw favoriete restaurant?”, dan is dat ‘de vraag’.
Sommige mensen zijn tegen ‘de vraag’. Ze zeggen dat het alleen is, omdat de blogger reacties wil uitlokken, zodat het er goed uitziet op zijn of haar blog. Veel reacties zijn daarnaast gewoon heel leuk. Omdat ze bang zijn dat ze anders helemaal niets te horen krijgen, stellen ze een vraag om mensen te prikkelen.
Als je vaker op deze blog bent geweest, weet je al dat ik regelmatig meningen, ideeën of andere verhalen wil horen en dat ik dus aan het einde een vraag stel. Ik ben er dus geen tegenstander van ‘de vraag’. Sterker nog, ik had er eigenlijk nooit over nagedacht tot ik hier en daar stukken las over mensen die er niets mee hadden en het juist heel vervelend vonden.
Even voor de duidelijkheid: ik stel nooit een vraag puur omdat ik reacties wil uitlokken. Natuurlijk vind ik het leuk als mensen feedback of commentaar achterlaten, maar het is voor mij en mijn motivatie om te bloggen niet nodig. Als ik een vraag stel, is dat uit interesse. Misschien ben ik op zoek naar tips of ben ik gewoon benieuwd naar hoe andere mensen iets ervaren. Op die manier kan ik dingen van een andere kant bekijken.
Als ik naar reacties op zoek ben, ga ik wel op straat mensen in hun wang prikken. Op internet is het makkelijk om je verhaal te doen, maar het zou saai zijn als het maar één kant op gaat. En daarom ben ik werkelijk benieuwd: wat vind jij van ‘de vraag’? Als je niet wil antwoorden, mag het ook, maar dan kom ik wel naar je huis om je te martelen. Dat je het even weet.

Advertenties

29 gedachtes over “De vraag

  1. Ik houd vooral van vers brood met pure chocoladehagel en dan een glas ijskoude melk, maar dat laatste is geen ‘eten’ natuurlijk. Daarnaast zijn honden lief of dat wat reeds in mijn naam opgesloten zit.

  2. Ik gebruik de vraag regelmatig. Voor tips en adviezen van mijn lezers, ik ben benieuwd naar de mening van mijn lezers over bepaalde onderwerpen. Het zet me soms aan het denken en breng me op nieuwe ideeën.

  3. Ik heb meestal geen problemen met de vraag. Het soms wel makkelijk, je hoeft alleen maar antwoord te geven en je niet te bedenken wat je moet vinden van het zojuist gelezen blog.

  4. Ik gebruik ´de vraag´ zelf eigenlijk niet echt. Maar vind het wel leuk als anderen het doen.

    Zo. En ik heb echt niet alleen geantwoord omdat ik anders bang bent dat je me komt martelen.

  5. Ik stel nooit een vraag, vind het niet echt relevant bij de dingen die ik schrijf. Maar ik stoor me er niet aan als anderen het doen. de mensen die willen reageren doen het sowieso wel. (Tenminste, dat doe ik.)

  6. Vragen staat vrij
    maar of je antwoord krijgt..?
    Hoe eerlijk is het antwoord?
    Lok een reactie uit
    door een statement
    of juist iets extreems te zeggen
    als conclusie of
    JOUW MENING

  7. ik stel af en toe een vraag.. voorheen deed ik dat heel veel, inderdaad om mensen te prikkelen om te antwoorden, maar tegenwoordig doe ik het alleen als ik echt nieuwsgierig ben naar wat andere er van vinden.. :p

  8. Ik gebruik de vraag niet veel. Ik heb er ook al over nagedacht en als je het praktisch elke keer doet, klinkt het wel als een goedkope manier om reacties uit te lokken. Toch mag dat ons niet tegenhouden af en toe een vraag te stellen, want wie kan nu iets tegen oprechte nieuwsgierigheid hebben.

  9. Ik heb bij veel bloggers inderdaad het gevoel dat ze het alleen maar doen om veel reacties te krijgen. Terwijl het hele idee van bloggen is JOUW verhaal en JOUW mening zo leuk mogelijk neerschrijven. Als je zo nodig antwoorden wilt kun je beter een forum beginnen hahaha.

  10. Ik stel regelmatig een vraag – meestal is dat als ik ergens over twijfel of als ik een mening verkondigd heb en wil weten of mensen die delen. ‘k Wil dan ook liefst antwoorden die iets bijdragen.. Zoals Meibloempje zegt is een forum daar misschien beter voor, maar een forum is veel moeilijker te onderhouden dan ’n blog (hier spreek ik uit ervaring 🙂 ). De inbreng van anderen is noodzakelijk bij een forum en dat zorgt ervoor dat het slagen niet alleen van jezelf afhankelijk is, terwijl reactie bij ’n blog eerder een leuk extraatje is.
    Ik heb wel een hekel aan vragen die niets bijdragen aan het berichtje – zoals dat restaurant: heel veel kans dat je die zaak toch niet kent en dat je er nooit zult belanden. Soms lees ik bij mensen ook een vraag die amper iets te maken heeft met het berichtje, dan antwoord ik meestal niet…
    (PS: pasta met zalm en een valk – en hiermee ga ik tegen mijn principes in, haha)

  11. Ik deed het eerst wel, en nu nauwelijks meer. Mijn blogposts zijn daar ook niet geschikt voor, volgens mij. Het voelt alsof ze kracht verliezen met een vraag aan het eind.

  12. Ik wilde in het begin mijn blogjes liever niet eindigen met een vraag. Niet alleen omdat ik dat een gek idee vond, alsof ik er dan direct vanuit zou gaan dat ik lezers zou hebben/reacties zou krijgen ofzo. En soms heb ik nog het idee dat ‘de vraag’ als een soort verplichting kan voelen, dat je als lezer de vraag moet beantwoorden. Want ik denk dan, de schrijver/schrijfster vraagt het niet voor niks. Ik zelf in ieder geval niet, als ik tegenwoordig met een vraag eindig. Maar goed, betekent niet dat ik ‘de vraag’ bij andere blogs altijd beantwoord, haha. Hoewel ik het vaak nog wel probeer (eten, hmm lastig dat wisselt per bui/dag/seizoen/land, haha, dier sowieso een katachtige!). En ik vind het ook niet heel erg als mijn vragen niet beantwoord worden, ook al stel ik ze uiteindelijk wel om reacties uit te lokken en omdat ik dus andere meningen wil weten. En soms is het inderdaad wel lekker makkelijk, dan hoef je geen super intelligent antwoord te bedenken die ook nog eens op de tekst slaat, maar kun je gewoon ‘de vraag’ te beantwoorden 🙂

  13. Grote blogs die ik bewonder gebruiken niet vaak een vraag . Eerlijk gezegd vermijd ik ‘de vraag’ zoveel mogelijk, en zeker korte blogjes (‘vandaag kocht ik drie doosjes make-up bij de kruidvat, wat is jullie lievelingsmake-up?????’) vind ik echt superirritant. Ik weet dat niet iedereen een vraag stelt om reacties uit te lokken, maar toch vind ik het geen goed einde.

  14. Ik was ooit wel een tegenstander van ‘de vraag’ (nooit geweten dat een vraag aan het eind dus echt ‘De Vraag’ is) maar nu sta ik er eigenlijk neutraal tegenover. Tenzij er zoiets komt als in de reactie boven mij, dan ben ik wel een felle tegenstander.

  15. Ik doe het ook nooit bewust. Laatst had ik een blog geschreven over apps en sloot af met de vraag of iemand nog tips had.. Niets bijzonders dus…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s