Soms mis je iemand

Soms mis je wel eens iemand. Soms kijk je het doolhof van foto’s en mappen door op je computer en vraag je je af waarom je bepaalde dingen gedaan hebt. Soms google je iemands naam om te kijken hoe het met diegene gaat, of ze gelukkig zijn, of ze op een of andere manier laten merken dat ze jou ook missen of nodig hebben. Soms wil je dat je de moed kunt vatten om hen een mailtje te sturen, gewoon met “hoi, hoe is het met je”, je hoeft niet eens per se te zeggen dat je het gevoel hebt alsof je een maatje bent verloren en dat het je spijt, wat je ook gedaan hebt en ook al vind je heus niet altijd dat het jouw schuld is.
Soms hoop je dat de persoon of personen die je mist je blog lezen, per ongeluk of expres, en dat ze dan ineens beseffen dat je het over hen hebt. Soms hoop je ook van niet, want je vindt je eigen stukjes soms ontzettend zeikerig en je zou eigenlijk liever niet willen dat oude bekenden het lezen, omdat je niet wil dat ze dat deel van je kennen, ook al zou je net zoals vroeger allerlei dingen tegen hen willen zeggen die je nooit op het internet zou zetten: geheimen, pijnlijke momenten, die ene keer dat je iets heel genants deed en dacht aan hen en toen besefte dat je het nooit kon zeggen, dat de lijn verbroken was en dat je het nu bij jezelf moest houden of aan iemand anders moest vertellen die niet hetzelfde was.
Soms luister je naar een verdrietig liedje en dan denk je aan die stomme dingen die je deed, omdat je bang was en heel, heel erg dom. Soms ben je blij dat je diegene niet meer tegenkomt, omdat je er goed aan gedaan hebt, omdat je ervan hebt geleerd en al die onzin.
Soms lig je ’s avonds in bed en bedenk je je dat je al heel de dag niet aan die persoon hebt gedacht, en dat je eigenlijk altijd wel een keer aan diegene denkt, ook al zou je jezelf er overheen moeten zetten. Soms is het jaren geleden dat je diegene hebt gesproken, of een paar maanden. Hoe lang duurt het voordat het voorgoed voorbij is, denk je, hoe lang duurt het voordat het te laat is om nog iets te doen? Dan val je in slaap en droom je over diegene en als je wakker wordt ben je dat allang vergeten, al heb je wel een onbehaaglijk gevoel en heb je hoofdpijn. Soms weet je ook niet wat je moet.

Advertenties

16 gedachtes over “Soms mis je iemand

  1. Heel herkenbaar. Ik ben ondertussen op een leeftijd gekomen dat ik weet dat sommige mensen een tijdje met je meelopen, de een wat langer dan de ander, en dat je iemand waarvan je dacht dat het nooit meer goed gaat komen, ineens weer tegenkomt en dat het dan goed is.

  2. En soms heb je het gevoel alsof alles wat je tegen diegene hebt gezegd te raar/stom/dom overkwam en had je eigenlijk nog veel meer willen zeggen (dingen die niet raar/stom en dom overkwamen) en terug willen gaan om dat te doen, maar dat kan niet, want dat zou alleen maar awkward zijn.

    Mooi geschreven, en herkenbaar!

  3. Heel mooi geschreven en zo herkenbaar. Zo moeilijk zou het inderdaad niet moeten zijn om eens een mailtje of sms te sturen, maar blijkbaar is het dat wel en dat is stom.

    • Ik weet niet of dat bij mij zou lukken, maar als het jou helpt: het ergste wat kan gebeuren is dat diegene niet leuk reageert. En dan weet je dat ook weer. Dus je moet het gewoon doen!

      En ja, ik weet dat dat ook op mij van toepassing is 😛

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s