Op zoek naar motivatie #2: de lat

Er is al een aardig praatgroepje ontstaan en we hebben een band gekregen in het erkennen van ons probleem. Verslaving aan brain crack. Bij brain crack stel je je voor hoe geweldig je ideeën in de werkelijkheid zouden zijn, maar het komt nooit tot de werkelijkheid, want het fantaseren is veel leuker. De lat voor de realiteit ligt dus heel hoog. En daar gaan we het vandaag over hebben.

Er zijn namelijk mensen (lees: mijn moeder) die zeggen dat ik dit probleem van gebrek aan motivatie heb, omdat ik de druk voor mezelf veel te hoog opvoer. “Je moet de lat niet zo hoog leggen”, zeggen ze (lees, nogmaals: mijn moeder). Dat vind ik dan weer een belachelijke opmerking, want ik zou de lat niet zo hoog leggen als ik wist dat ik er niet overheen zou kunnen gaan. Sterker nog, de lat ligt te laag! Hij moet hoger! Ik moet verdeurie morgen een topbaan hebben en een droomleven!

Blijkbaar werkt dat niet zo, zeggen ze (je snapt het: mijn moeder). De lat ligt te hoog en als ik die nou even een klein beetje lager leg, dan merk ik vanzelf wel dat dat een stuk beter is. Maar stel nou dat ik daardoor ineens enorm slechte cijfers haal, dertig kilo aankom en mijn huis nooit meer verlaat? Wat als die lat de grond in geboord wordt en ik over twintig jaar bedenk dat die lat eigenlijk wel iets te laag zat? Hoe doe je dat überhaupt, de lat lager leggen?

Ik weet waar ik toe in staat ben. Ik weet dat als ik echt hard zou trainen, ik een marathon zou kunnen lopen. Het zou hard werken zijn, maar als ik het zou willen, zou het zonder twijfel mogelijk zijn. De lat is voor mij niet iets wat onbereikbaar is, het is een punt waar ik kan komen met hard werken. En daarom ligt de lat zo hoog.

Dus vertel ik aan die mensen (mijn moeder dus) dat ik de lat zo hoog leg, omdat ik in mezelf geloof. Tegelijkertijd is de motivatie ver te zoeken. Daarom is het belangrijk voor ons, praatgroepje, dat we de lat geen vast punt maken. De lat is geen zware metalen balk die alleen verplaatst kan worden op afspraak en drie maanden van tevoren aangegeven moet worden. De lat is een meelevende vriend(in), die je aanmoedigt wanneer je dat nodig hebt, omdat hij of zij weet dat je het kunt, maar je een warm kopje thee brengen wanneer het even niet gaat.

Kortom: verander je beeld van de lat. Maak er een persoon van of een leuk object (of in ieder geval leuker dan het beeld dat ik van een lat heb, want dat is gewoon een saaie witte balk hoog in de lucht). Wie of wat is jouw lat? Laat het in een reactie weten of schrijf er zelf een blog over!

Advertenties

12 gedachtes over “Op zoek naar motivatie #2: de lat

  1. Mijn lat ligt zeker weten te hoog. Ik verwacht altijd zoveel van mezelf dat ik het, uit angst om t niet zo goed te doen als ik in mn hoofd doe, ik t niet meer doe.

    Dus vanaf nu bestaat mijn lat uit films en gekke woorden, de dingen waar ik o zoveel van hou 🙂

  2. Je hebt wiet (slecht voor de mens) en je hebt medicinale wiet (een stuk beter voor de mens dan de gemiddelde chemische pijnbestrijder).
    Dat onderscheid kun je ook maken bij braincrack (verlammend en dus fout) en braincrack-light (creatief bezig zijn, aan dingen beginnen, en dingen afmaken, naar eer en geweten, accepterend dat ideeën in een hoofd de neiging hebben om mooier beter te lijken dan de werkelijkheid ooit zal kunnen zijn). Soms is het even zoeken naar de balans tussen beide vormen.

  3. Ik hou niet van limbodansen, dus mijn lat mag wel een beetje hoog hoor 😉 Verder doet dit me denken aan die reclame “De stok, dat zijn wij. De lat, die bepaal jij.” Mede hierdoor heb ik een beetje zo’n polsstokhoogspringen-lat in mijn hoofd. haha.

  4. Okee, zo had ik die lat dus nog nooit bekeken. Wel een goeie, eigenlijk! 🙂 Mijn lat ligt zo hoog dat ik er zelfs als ik spring niet bij kan. Ik kan hem dus ook niet wat lager hangen. Beeetje jammer.

    • Misschien is de lat wel zo’n modelhelicopter die je vanaf de grond kunt besturen! Of misschien is het wel een persoon die je even kan opbellen om te zeggen dat ze te hoog zitten 😉

  5. Mijn lat ligt belabberd hoog, vooral als het om school gaat. Het is ook zo dat als ik eindelijk over de lat ben gesprongen, ik heb gelijk losmaak en een stukje hoger leg, omdat ik dan weet dat ik het kan. Maar ja, een keer iets kunnen betekend niet dat het verstandig is om het elke keer lastiger te maken…..(trouwens, ik ga van mijn lat een regenboog maken want ik heb nu echt een hoogspringatletiek ding in mijn hoofd)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s