Op zoek naar motivatie #6: mijn jongere zelf

Laat ik even een beeld voor je schetsen op de manier waarop ze dat altijd in films doen: van beneden naar boven. Eerst komen de zwart met roze Vans in beeld, dan de zwarte skinny jeans en die riem die iedereen die zichzelf ook maar een beetje alternatief vindt draagt, een of andere vage bandshirt, make-up waar visagisten van zouden huilen en dan ook nog eens accessoires waar niemand een touw aan vast kan knopen. Zo zag ik eruit op de middelbare school. Een leraar zei zelfs een keer tegen mijn ouders dat ik “erg agressief gekleed” was. Ik stel je voor aan mijn jongere zelf.

Als er een bron van motivatie is, dan is het mijn jongere zelf wel. Niet dat ik vijf jaar geleden nu zo’n inspirerend figuur was. In tegendeel zelfs. Toen ik de kritieke leeftijd had bereikt waarop een derde van de jongeren kiest om een vage kopie van een popicoon te worden, nog een derde kiest een vage kopie van een emo-/rockband te worden en het laatste deel een soort grijze waas wordt, leek ik totaal niet op de persoon die ik nu ben geworden. Ik droomde er altijd van om uit de plaats waar ik ben opgegroeid weg te gaan, om leuke mensen te ontmoeten en niet meer naar mijn wiskundeboek te staren in totale verwarring.

En toen ging ik weg. En toen ontmoette ik leuke mensen. En toen had ik geen wiskunde meer of vervelende mensen op school (even voor de duidelijkheid: overal zijn er vervelende mensen, dus nu ook. Het is niet alsof ik in Utopia leef en gelukkig maar, want vervelende mensen zijn een bron van inspiratie. Maar mijn universiteit is relatief vrij van vervelende mensen). Ik heb dingen gedaan die mijn jongere zelf nooit zou verwachten.

Ik wou dat ik mijn jongere zelf kon ontmoeten en haar even op haar schouders kon kloppen (als dat geen paradox zou veroorzaken). En stiekem hoop ik dan dat mijn jongere zelf trots zou zijn op de persoon die ik nu ben. Ik ben dan wel op zoek naar motivatie – en ik heb er al veel van teruggevonden, kan ik je vertellen – maar ik ben toch best wel ver gekomen voor een meisje dat niet heel lang geleden zich heel druk maakte of mensen wel wisten dat ze emo was.

Dus als er een bron van motivatie is, is het mijn jongere zelf wel. En wie weet ben de ik van nu weer een motivatie voor mijn toekomstige zelf. Er is altijd wat te verbeteren, toch?

Advertenties

11 gedachtes over “Op zoek naar motivatie #6: mijn jongere zelf

  1. Het is of ik over mijzelf lees… Alleen heb ik tussen wie ik was, en wie ik ben, nog een aantal vreemden ontmoet waarvan ik mij nu afvraag: Welke alien had mijn geest in die tijd overgenomen…

  2. Ik was een heel saai jongere zelf en onzeker, maar dat ben ik nu nog steeds wel. Ik denk dat mijn jongere zelf met een beetje bewondering naar mij zou opkijken naar wat ik tot nu toe heb bereikt en gedaan. Prijzen winnen, op mezelf gaan, belangrijke keuzes maken. Haha. Maar natuurlijk kan en mag mijn jongere zelf dit niet weten. Ik bedoel; spoilers sweety 😉

    PS. blijf maar gewoon doorverwijzen naar DW. I like!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s