Adviezen van mensen die niet weten dat ze advies geven

Soms krijg je advies, recht in je gezicht, zonder strikje eromheen of een leuk praatje erbij. Dat is het soort advies wat je maar moet slikken, hoe confronterend het ook is. Maar soms, heel soms, zitten er juweeltjes tussen de zinnen die mensen uitspreken en blijk je die uitspraken toe te kunnen passen op heel veel aspecten van het leven. Dat is het soort advies wat je uit mag pakken en waarbij je vervolgens een tijdje met het bubbeltjesplastic mag spelen.

Een voorbeeld. Bij mijn tandarts is het de bedoeling dat je rond je achttiende daarheen gaat voor je laatste instructies over tanden poetsen (ja, je zou denken dat je die eerder zou moeten krijgen, maar anders verdient de tandarts ook niks, gok ik). De assistente gaf me zo’n gekleurd snoepje waardoor ik de rest van de dag mijn mond niet open wilde doen. Vervolgen vertelde ze me hoe ik moest poetsen. Onder die en die hoek, zo lang hier en niet de hoektanden vergeten. Toen zei ze iets heel moois: “Als je ergens poetst en het voelt pijnlijk bij je tandvlees, moet je even wat harder poetsen. Dan poets je de bacteriรซn weg”.

Het was onbedoeld levensadvies. Als iets pijnlijk is of moeilijk, ontwijk het niet, maar ga er recht doorheen. Dan los je het meestal veel sneller op en kan het niet erger worden. Ik glimlachte naar de assistente alsof we een moment hadden samen, maar ze had het niet door en vertelde me dat ik moest flossen.

Een ander voorbeeld van levensadvies kwam van mijn rijlesinstructeur. Ik had al een behoorlijk aantal lessen gehad, maar ik raakte gefrustreerd, omdat het leek alsof ik achteruit ging. Hij vertelde me: “Ik maak het elke keer moeilijker voor je. Daardoor lijkt het alsof het niet goed gaat, maar dat is juist omdat je aan het leren bent”.

En zo werkt het ook in het leven. Vaak zijn het op de momenten dat je het gevoel hebt dat niks lukt en alles moeilijk is, dat je heel veel dingen leert. Natuurlijk raak je gefrustreerd, maar als je opgeeft, kun je later weer helemaal opnieuw beginnen. Ook hier is het dus een kwestie van doorzetten en als je dan terug kijkt op wat je hebt gedaan, kun je behoorlijk tevreden zijn (zoals ik toen ik mijn rijbewijs haalde).

Wat is de moraal van dit verhaal? Houd je oren open, blijf goed opletten en misschien geeft je buschauffeur je nog een goed advies waar je de rest van je leven profijt van hebt.

Advertenties

13 gedachtes over “Adviezen van mensen die niet weten dat ze advies geven

  1. Dan zal ik ook een goede raad geven: Altijd doen wat je zelf het beste vindt. Wat anderen ook zeggen. Ook al is het misschien een verkeerde beslissing -je staat er toch zelf achter.
    Dat wil overigens niet zeggen dat anderen geen invloed in je beslissing mogen/kunnen hebben.

  2. Ware woorden. De multi-toepasbare adviezen zijn vaak het beste.

    En wat dat pagina’s doorklikken op Google betreft: Wanneer je iets tegen wilt komen wat niet iedereen heeft/leest etc zit er niets anders op.

  3. Dat is nog eens een mooie manier om advies te interpreteren! Je moet er natuurlijk wel voor open staan en dat is bij jou duidelijk het geval.
    Ik heb trouwens heel veel bubbeltjesplastic liggen, dus als je een keertje los wilt gaan? Overigens kwam ik vandaag in een winkel een notitieboekje tegen met een noppenkaft. Die noppen kun je net als bubbeltjesplastic indrukken, alleen hoor je het geluid niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s