Zo gaan de dingen

Stel je voor. Op een middag sta je onder de grijze hemel in de regen. Je staat midden in de stad en ergens in de straat speelt er iemand saxofoon. Je loopt gewoon naar je fiets, je sleutels in je hand, zoals je altijd al hebt gedaan. Je buigt naar rechts om een stel takken te ontwijken. En dan ineens raakt het je.

Dit is je leven. Dit is hoe jij op dit moment, in deze tijd, je leven leidt. En niemand anders leeft zoals jij. En ooit was alles anders en ooit zal alles anders zijn. Maar nu, op dit moment, leef je en dit is hoe het zich ontvouwt.

De bakstenen van de huizen, de straat, zelfs de regendruppels: alles wordt helderder. Je wordt overspoeld door iets wat je niet vaak kent en het giert door je lijf zonder dat je er woorden aan kunt hechten. In plaats van een woord te zoeken of het een plaats te geven, denk je bij jezelf: is dit hoe het voelt om echt te leven?

Waarom voel ik me niet altijd zo? Waarom voel ik het nu, op een druilerige middag terwijl je op weg bent naar iets waar je geen zin in hebt? Hoe zou het zijn om me altijd zo te voelen? Wat wil ik doen, nu op dit moment, op dit moment in de hele geschiedenis dat mijn hart klopt?

En zoals het moment gekomen is, gaat het weer voorbij. En dan sta je ineens, gewoon, midden op straat, en de wereld draait gewoon door en je zadel is nat en je hebt een vage hoofdpijn. Hoe je ook probeert, het moment is weg, en alle helderheid die je een paar seconden geleden nog had, is nu slechts een herinnering.

Advertenties

13 gedachtes over “Zo gaan de dingen

  1. Je bent onderdeel van heel veel
    Schrijf je geschiedenis door iets te doen
    of te laten? Verplaats je een steen
    of zet je je fiets zo neer dat de hele boel stagneert…
    Je kunt iets doen dat van betekenis blijkt,
    zonder het op dat moment te beseffen.
    Iemand de bus laten missen, kan leiden tot
    een relatie met van hem of haar met een voorijganger…
    Wie weet wordt daar een kind uit geboren..
    en wordt dat zelfde kind jaren later politicus.
    Wordt het in Nederland weer heel gezellig
    en delen we lief en leed van harte mèt elkaar…

  2. Leuk he, zo’n realitycheck! Back to earth! Hallo leven!!

    Ik probeer in plaats van vooruit te kijken of in het verleden te leven vaak bij het moment van nu stil te staan. Juist om zo’n realitycheck te krijgen ;).

    Love the day! Miranda

  3. Ik zie het voor me. Die beelden die je beschrijft en in de stilte alleen die saxofoon. Je ziet verder wel dat het waait en dergelijke, maar de wind hoor je niet. Je hoort alleen die éne saxofoon. Mooi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s