Jobs, Gaiman en geloven

Het is altijd een risico om naar een Sneak Preview van een film te gaan en dat bleek gisteren ook weer toen het de film Jobs was, een biografische, (over)dramatische verfilming van het leven van Steve Jobs. Je weet wel, van al die appeldingen die we zo interessant en verschrikkelijk tegelijk vinden.

De film leerde me een aantal dingen, naast dat het een verspilling van mijn geld was. Nummer één: Steve Jobs was best wel een eikel. Nummer twee: Steve Jobs was best wel briljant. En nummer drie: Als er één ding is waar Steve Jobs werkelijk goed in was, dan was het wel zijn aanstekelijke blinde geloof.

Deze week was ik ook te vinden bij een signeersessie van Neil Gaiman, een van mijn favoriete schrijvers. Na anderhalf uur in de rij gestaan te hebben en in mijn hoofd alle mogelijke dingen om te zeggen afgewogen te hebben, stond ik met mijn mond vol tanden voor de Britse meneer. Met grote halen signeerde hij mijn boek en bedankte hij mij voor het komen.
“Natuurlijk, graag gedaan, meneer Gaiman”, had ik moeten zeggen als ik niet zo zenuwachtig was.

Ik sloeg mijn boek open. In groen stond er “Nicole. Believe!” en een zwierige handtekening. Alsof hij in die paar seconden dat ik voor hem stond precies doorhad wat hij moest schrijven.

Als er iets is wat er interessant en inspirerend is aan mensen, is het hun enthousiasme over datgene waar ze in geloven. Dus ik geloof dat ik maar moet geloven. In iets. Of zoiets.

Advertenties

8 gedachtes over “Jobs, Gaiman en geloven

  1. Nee tegen Jobs en ja tegen Gaiman dus? Van die laatste nog nooit gehoord, maar “Believe!” is altijd wel een mooie kreet 🙂 En inderdaad, ik vind dat ook inspirerend, mensen met zo’n passie voor datgeen ze geloven! Ik ben zelf alleen ook nog een beetje op zoek naar mijn geloof…

  2. Haha, dat er dan een zucht of ‘o, nee he’ door de zaal gaat als de film begint. Ik zag het even voor me.
    Het is volgens mij ook ‘Believe in yourself’, my dear. 🙂 Kan geen kwaad.

  3. Gaiman is ook een van mijn favorieten! Jaloers. Ik heb hem in Australië ontmoet en hij komt volgende maand naar Londen voor een lezing, maar ik kan maar geen vrij krijgen 😦 Er is in Bristol (?) een straat die ze in zijn eer the Ocean at the End of the Lane hebben genoemd (moet hem nog lezen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s