Arme telefoon

Ik ben niet zo iemand die erg bezig is met materieel bezit. Ik heb vooral spullen die een functie hebben en als dat niet zo is, is het meestal een voorwerp wat me meer de status geeft van een vijfjarige met iets teveel zakgeld (zoals mijn keramieken dinosaurus of de postkaart van twee katten die zittend op een bank thee drinken). Dat klinkt allemaal heel fijn, maar soms zorgt het ook voor problemen.

Zo laat ik mijn telefoon gemiddeld zes keer per dag vallen. In de tijd van onbreekbare Nokia’s en andere telefoons die een kernoorlog zouden overleven was het niet zo erg dat ik het ding uit mijn handen liet glippen, maar tegenwoordig houdt een smartphone er al mee op als de maan verkeerd in de lucht staat. Mijn vorige telefoon was een keer zo hard op de grond gevallen dat hij dacht dat we in de jaren tachtig leefden. Er zat een barst in het scherm en soms was het scherm zwart wanneer ik het ding aandeed, zo erg was mijn Samsung eraan toe.

De telefoon die ik nu heb is wat sterker dat mijn vorige, maar het spant er soms nog steeds om. Hoewel ik niet weer een mobiel wil slopen, ga ik er nog verrassend slecht mee om. Ik kan het gerust fietsend en half afgeleid uit mijn tas halen om het vervolgens bijna te laten vallen op het asfalt. Ik vergeet ook vaak waar ik het heb laten liggen en, zoals elke moderne smartphonebezitter, gebeurt het wel eens dat ik het om mijn gezicht laat vallen wanneer ik liggend lees.

Het gaat me niet zozeer om de telefoon zelf waar ik me zorgen om maak, het gaat om de talloze foto’s die ik heb gemaakt en het feit dat ik geen zin heb om weer te wennen aan een of ander nieuw toestel. Gelukkig geeft mijn telefoon wel altijd gewoon aan dat het 2014 is en is de achtergrond nog steeds hetzelfde. Het is maar de vraag hoe lang hij er zo mooi uit blijft zien.

Advertenties

8 gedachtes over “Arme telefoon

  1. Ik had mijn iphone net een uurtje (2012) en liet hem toen buiten op de stoeptegels vallen… met het scherm naar beneden… de heren in de winkel waren zwaar verbaasd toen ik voor de tweede keer in hun winkel stond die dag,.. met heel veel scheuren in mijn gloednieuwe telefoontje. Gelukkig verzekering. Maar die overgang van Nokia naar mijn eerste Iphone vergeet ik nooit meer.. toch laat ik ‘m nog wel eens glippen maar mijn beschermhoesje zorgt ervoor dat mijn gekluns mijn telefoon niet beschadigd 🙂
    by the way: leuke blog! ik volg je nu 🙂

  2. Je schrijft leuk en herkenbaar, ook in dit geval met de telefoon…pfff hoe vaak je die dingen idd laat vallen. Eentje die terug stuitert kan niet snel genoeg uitgevonden worden.
    Alleen de telefoon op je gezicht laten vallen ken ik (nog) niet; wel smakelijk op gelachen (sorry) 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s