De dankbaarheidstrend

Vanmorgen ging ik hardlopen en de eerste herfstbladeren lagen al op de vochtige grond. Het was de eerste hardloopronde sinds ik mijn knieblessure had opgelopen en ik liep verder dan ik verwacht had. Ik vraag me toch af hoe het soms moeilijker is voor mij om een paar meter naar de badkamer te lopen om mijn lenzenvloeistof weg te gooien dan om een paar kilometer ongemakkelijk te rennen, maar dat terzijde.

Ik baalde dat ik mijn telefoon niet mee had genomen, omdat de wolken zo prachtig waren en het bos zo magisch. Ik wilde het op Instagram zetten, en dat wilde ik tweeten, en nu ben ik aan het bloggen. Het stomme is dat ik stiekem helemaal niet hou van dankbaarheidslijstjes en dat ik ze tegelijkertijd geweldig vind.

Ik heb de neiging om details in mijn notitieboekje op te schrijven; de manier waarop iemand in de bus lachte, de jongen bij de bloemenkraam die heel lief met een klant omging, de zon die nog even doorbreekt. Als ik dan zo’n lijstje gemaakt heb, voel ik me daarna beter, al schrijf ik die dingen niet met die reden op.

Ik probeer me nog zo lang mogelijk te verzetten tegen de 100 happy days challenge en de dankbaarheidslijstjes en al die andere blogs, tweets en statusupdates waarin mensen hun dankbaarheid uiten. Ik weet niet waarom, en ik weet niet of en hoe lang ik het vol ga houden. De conclusie is: blijf vooral doorgaan met je dankbaarheid. Ik ben blij dat je gelukkig werd van je kopje koffie in de ochtend en ik vind je Instagram-filter erbij heel geslaagd. Geniet ervan.

Advertenties

6 gedachtes over “De dankbaarheidstrend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s