Inpakpiet

Morgen vertrek ik voor een weekendje weg naar het nu nog zonnige Valencia. Naast het feit dat ik dan weer moet dealen met mijn vervelende angst om met het vliegtuig te reizen, moet ik me ook weer moed inspreken om mijn spullen in te pakken.

Momenteel liggen alle spullen die ik vanuit Utrecht mee moet nemen netjes op mijn bed. Dat klinkt allemaal heel goed, tot je bedenkt dat ik over een half uur weg moet en dat ik ondertussen dus dit stukje aan het typen ben.

Toen ik met mijn bestie Lotte op vakantie ging, was het nog een stapje erger. In plaats van de dag van tevoren van alle kampeerspullen te verzamelen, deden wij allebei precies hetzelfde: een kwartier voor vertrek bedenken wat we nu eigenlijk allemaal nodig hadden. Ik overdrijf niet. We zijn gewoon last minute personen. Uiteindelijk bleek die aanpak niet heel slecht te zijn, we hadden gewoon alles bij elkaar gekregen. Vraag me niet hoe.

Nu het weer zo ver is, bekruipt me het oude gevoel weer dat me vertelt dat ik sowieso iets ben vergeten. Iets wat heel belangrijk is, en wat ik niet zomaar kan kopen in de Spaanse stad. Ik heb al een aantal keer naar mijn bed gekeken in de hoop dat ik kon uitvinden wat het was, maar ik moet er maar op vertrouwen dat mijn inpakskills sinds de zomer niet achteruit zijn gegaan.

Adiós!

Advertenties

8 gedachtes over “Inpakpiet

    • Wauw, maar moet je dan niet elke keer als je iets nodig hebt je halve koffer overhoop halen? Want dat is meestal de reden dat ik tot het allerlaatste moment wacht, dubbele luiheid 😛

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s