Ik ben Goofy niet

In februari van dit jaar kreeg ik van een vriendin, als een ietwat laat verjaardagscadeau’tje, een Q&A A Day boekje. Dit is een soort dagboek dat je vijf jaar lang bijhoudt, waarbij je op elke dag een vraag beantwoordt. Zo was de vraag van 27 oktober: “What was the last goofy thing you did?” En waar ik normaal een toepasselijk (of sarcastisch) antwoord heb, bleef mijn pen dit keer hangen boven de grijze antwoordlijntjes.

Ik kon me niks herinneren. Nu denk je misschien dat ik een opperserieus mens ben, maar dat is helemaal niet waar. Op een of andere manier is er een drukke levensstijl bij mij ingeslopen, en pas toen ik de vraag las, besefte ik dat dit was gebeurd.

Nu was er een tijd dat ik heel veel vrije tijd had. Zo schreef ik op 19 maart (“Describe your work ethic”) dat ik vooral ging voor een minimale inspanning voor een maximaal resultaat. Nu weet ik niet hoe in een aantal maanden dat motto veranderd is naar doe alles met heel je hart, maar zo is het nu eenmaal. Waar ik eerst alleen een paar uurtjes studie in de week had als verplicht materiaal, ben ik nu lid van een sportvereniging, doe ik vrijwilligerswerk, ben ik bezig met een groot verhaal, doe ik voor het eerst in jaren weer oprecht mijn best voor mijn studie, onderhoud ik een blog, heb ik meer en sterkere vriendschappen te onderhouden, en wil ik ergens ook nog wel een paar uurtjes slapen. Je snapt dat er inmiddels weinig tijd overblijft voor ‘goofy’ dingen, wat dat ook mag betekenen.

Ik zeg niet dat ik dit alles wil veranderen. Ik vind mijn leven heel erg leuk. Er is niks in mijn dagelijkse activiteiten waar ik tegenop zie of waardoor ik mijn bed niet uit wil. Maar er is ook een deel van mij dat vraagt: is dit hoe volwassen worden eruit ziet? Word ik nu serieus en saai? Moet ik per se gekke dingen doen? Of vertel ik mezelf dat omdat ik vind dat mensen met een druk leven zichzelf te serieus nemen? Maar, om mijn overtuigingen even in stand te houden, misschien moet ik mezelf ook maar niet te serieus nemen en meegaan met de stroming. Het was eerst een rustig beekje en nu is het een wat sneller stromende rivier. Wie weet waar het water me heen leidt.

Advertenties

5 gedachtes over “Ik ben Goofy niet

  1. Haha ja inderdaad Rianne!! Helemaal waar.
    Hoewel ik je ook heel goed begrijp!! Ik heb mij ook geregeld afgevraagd: “Is dit nu ouder worden? Laat dan maar.”
    Gelukkig kan ik nog steeds flink Goofy doen… (hoewel ik dan soms raar wordt aangekeken door Uk, die dan niet zo goed weet of ie mee moet doen of zich kapot moet schamen.)

  2. Haha, herkenbaar dit. Ik vind het wel moeilijk om te bepalen of ik het goed doe, of dat ik te veel doe. Minder hoeft niet per se tot meer goofy doen (ieuwl klinkt zo stom) te leiden, het kan ook gewoon zorgen voor lamlendigheid.
    Succes met het vinden van de juiste balans 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s