Ik ben niet jarig

Vandaag ben ik 22 jaar geworden en ik heb zo’n beetje alle artikelen over 22 jaar of twintiger zijn doorgespit. Uiteindelijk ben ik er niet veel wijzer uit geworden, behalve dat het fenomeen ‘altijd geldgebrek hebben en geen flauw idee hebben wat je aan het doen bent’ algemeen bekend is. Dat is best een hele geruststelling, aangezien ik een stuk of tien jaar geleden dacht dat ik het nu allemaal wel op een rijtje zou hebben qua financiën, wijsheid en een gevoel dat het ergens heengaat.

Het afgelopen weekend heb ik mijn verjaardag gevierd door appeltaart en mijn nu inmiddels beroemde chocolade-chocolade-chocoladetaart te maken (verduidelijking: er zit heel veel chocolade in) en vervolgens een significant deel ervan mijn strot in te schuiven. Natuurlijk volgde daarop de belofte dat ik vanaf nu een voorbeeld zou zijn van clean eating om die binnen vierentwintig uur weer te verbreken. Je weet hoe het gaat.

Het voelt niet echt als een verjaardag, en dat komt omdat ik inmiddels heb geleerd dat je je niet anders voelt wanneer je weer een jaartje ouder bent. Bovendien zat ik de hele dag op de universiteit. Het hielp ook niet dat ik mijn medestudenten niets had gezegd over het heuglijke feit. Maar zeg nou eerlijk, hoe ongemakkelijk is het om je natuurlijk te gedragen wanneer mensen je toezingen?

In ieder geval ben ik nu 22 en ben ik ongeveer net zo ver als gisteren. Het enige verschil is dat ik nu waarschijnlijk een aantal keer mijn leeftijd vergeet of fout zeg en dat mensen nu denken dat ik volwassener ben dan een 21-jarige. Schijn bedriegt, mensen. Schijn bedriegt.

Advertenties

9 gedachtes over “Ik ben niet jarig

  1. Happy birthday to you… Happy birthday to you…

    Ach, ik kan niet zingen. Van harte gefeliciteerd en ik wens je nog vele verjaardagen toe waarvan je niets voelt cq merkt. Dat zijn de leukste.

  2. Leuk geschreven. Ik word binnenkort 40. Wel een dingetje, ondanks dat ik nooit om leeftijd qua getal heb gegeven. Ik had al jaren in m’n hoofd dat ik met m’n 40e een groot feest zou vieren met heel veel mensen om me heen, maar dat gaat ‘m niet worden. Dingen lopen nu eenmaal anders en inderdaad, je voelt je echt niet anders als je opeens een jaartje ouder bent geworden. Dat proces van verouderen merk je later pas op, als je terugkijkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s